20 Temmuz 2006

Çaresizliğe Oratoryo

Başka şey dileseydim gerçek olurdu
Bu ancak şeytana yakın olurdu
Kendimi daha günahkâr bulurdum
İnancım, tükenişim olurdu
Hepsi birden tanrıya küfür sayılırdı
Ben etseydim, bana yakışırdı
Duysaydın kimseyi tanımazdın
Dursaydın kimseyi tanımazdım
Gelişin halaylı olurdu

Öpmemiş olsaydın daha yerinde olurdu
Ağaçlar yerinde sayardı
Deniz yerinde ağır olurdu
Taş demir kör moloz olmazdım
Mertliğe sarılmak erdem olurdu
Gitmeseydim yarım kalırdı
Ölümlerden ölüm beğenirdim
Kalmam beter olurdu

Düşmüş olmayı yeğleyebilirdim
Kalkacak gücü bulmak daha kolay olabilirdi
Zorlasam dünya eğilebilirdi
Tarifsiz bir tanım olabilirdim
Çocuklara örnek olabilirdim
Kusursuz bir kaybeden olsaydım
Daha yerli yerinde olurdum
Gözlerime yaş yağmur
Dizlerime fer fecir inerdi
Sevilmeseydim, daha sevdalı olabilirdim
Gözümle görsem inanmayabilirdim
Ben daha uzak
Ben daha gerçek olurdum

Kimse kimseye yol yordam sormazdı
Yalnızlık, çarşafsız yatak olurdu

Yaşamak zorunda olmasaydım
Daha kolay ölürdüm
Soru olsaydım, daha yanıt olurdum
10 dakika arada yanında kalırdım
Bu, sevi olurdu

Aslı olsaydım surete gerek olmazdı
İnansaydın, bilirdim
Bu ancak rüyalarda olurdu
Dişe diş öperdim
Kana kan susardım
Çaresizliğe tarif gerekmezdi
Bu daha adaletli olurdu
Kediler candan geçilmezdi

Müdavim xyneidabi : 7/20/2006 11:19:00 ÖS