Çilingir Sofrası

Sar beni günlük

Kalktım. Yüze yüz değmemiş herhangi bir sabah daha. Sıcak suyla soğuk suyun arasındaki rahatlık derecesinde bir duş aldım. Saçımı bir kere şampuanlayıp gözlerimdeki çapakları temizledim. Henüz yüzümü bile yıkamadan girdiğim sayılı duşlardan biriydi. Saat sekizdi. Uyuyamadığımdan değil uyandığımdan kalkmıştım yataktan. Hava güzel, hava açıktı. Üzerime bütün medeniyetimi alıp evimden dışarı çıktım. Yürüdüm yollarca yollarda. Müzik dinledim, dertlendim. En güzel şiirleri ben yazıyor, en güzel şarkıları ben okuyordum. Köprülerin üstünden, altından geçiyordum. İnsanları altüst ediyordum. Hava sıcak, hava güneşti. Okulumdaki son işlemleri de yaptım. Artık benim okulum değildi, ben de onun değildim. Gönüllü bir terk edişti bu ayrılık; gönülsüzlerinin yanında bir ağlama duvarıydı. Aptal gibi gülümsedim sonunda. Görseler ne sanırlardı, bilemedim. Tek başıma yemek yedim, kendimle konuştum. Yalnızlığa bir kolonya çıkarıp şerefe çektim içime. Dolmuşta, inerken şoföre teşekkür eden bir kadını öldürmek istedim. Hava durgun, hava ışıldı.

"Bugün de ölmedim anne."

Müdavim xyneidabi : 6/08/2006 09:54:00 ÖÖ