Çilingir Sofrası

İLKYAZIN HERHANGİ BİR ÂNI - I

KADIN: Dün hiç aramadın beni?
ADAM: Yalnız kalalım istedim.
KADIN: Bana sormadan mı?
ADAM: Sorsam yalnız olur muydum ki?
KADIN: Neden yalnız kalmak istedin?
ADAM: Soru sorma. Cevap bulmak çok yorucu.
KADIN: Ne yapmamı istersin peki?
ADAM: Soru sormadan beni anlaman yetebilir.
KADIN: Aç mısın?
ADAM: Vazgeçmeyecek misin?
KADIN: Ben daha yemek yemedim.
ADAM: Ben tokum, biraz önce yedim.
KADIN: Sesin çok kötü geliyor.
ADAM: Geç kalktım ondandır.
KADIN: Neden?
ADAM: Dün geç yattım.
KADIN: ...
ADAM: Bara gittim. Dedim ya yalnız kalmak istedim. Biraz içtim, dans ettim. Sonra eve yürüdüm.
KADIN: Tek başına mı?
ADAM: Yalnız olmak istediğimi söyledim ya, ne fark eder ki! Her halükarda yalnızdım zaten.
KADIN: Tek başına mı?
ADAM: Hayır, yanımda yalnız olan başka biri daha vardı!
KADIN: İkiniz birlikte mi yalnız oldunuz?
ADAM: Evet. Gece ikimiz birlikte yalnız olduk.
KADIN: Tahmin etmiştim.
ADAM: Neyi tahmin ettin ki? Ha neyi? Bu kadar kolay tamamlayabiliyorsun yani parçaları öyle mi? Ben zaten öyle iyi bildiğin hareketleri yapıyorum ki, o kadar herkes gibiyim ki bütün olayı çözmede dirhem zorlanmıyorsun öyle mi?
KADIN: Kendi ağzınla söylüyorsun, daha ne diyeyim ki!
ADAM: Neyi kendi ağzımla söylüyorum? Kahrolası bir gün yalnız kalmak istedim diye bu cömertliğimi yüzüme kaktıktan sonra, daha başka bir şey söylemene gerek var mı ki?
KADIN: Bütün bunları bana sahip olmadığın için yapıyorsun.
ADAM: Şimdi de analizlerine mi başlıyorsun?
KADIN: Senin olmadığım için, sen de bana, benim olmadığını kanıtlamaya çalışıyorsun. Öyle yüce gönüllüsün ki, beni de yalnız bırakmak istediğini söylüyorsun. Sözüm ona bana cömertlik yaptığını sanıyorsun. "Gerçekler bir anda fazla geldi; kaçıyordum, yalan bulamadım," desen elinden öperdim.
ADAM: Bütün bunları seni bir gün aramadım diye mi söylüyorsun?
KADIN: Bütün bunları beni bir gün aramamayı planladığın için söylüyorum. Öyle hissetmediğin ama öyle olması gerektiğini düşündüğün için söylüyorum. Hayatını da hayatımı da kurguladığın için söylüyorum.
ADAM: Hissetmediğimi nereden biliyorsun?
KADIN: Çünkü bazen ben de, seni aramamak için kendimi engelliyorum. Sonra sana "seni aramak istemedim, aklıma gelmedin," diyorum. Hepsi yalan çünkü seni aramamam gerektiğine inanıyorum. Sen de aynısını hissediyorsun, hissettin.
ADAM: Madem sen de aynısını yaptın neden bana bu kadar bağırıp çağırıyorsun?
KADIN: Anlayışlı olacağımı söylemedim. Sana daha önce vurdum diye bana vurmana sessiz kalamam.
ADAM: Seni aldatamıyorum bile, bunu anlayabiliyor musun?
KADIN: Herkesi her an aldatabilirsin.
ADAM: Benim değilsin ki, böyleyken nasıl aldatabilirim?
KADIN: Senin olduğumu düşünüyorsan aldatmış da olursun zaten. Bunun için onay mı bekliyorsun? Onlarcasıyla yatıp beni hâlâ aldatmamış da olabilirsin. Bunun ayırdında değil misin daha?
ADAM: Peki sen aldatıldığını hissedecek misin?
KADIN: Neden soruyorsun?
ADAM: Biliyorsun neden sorduğumu. Böyle hissedecek misin?
KADIN: Zayıflığını, başkasının zayıflığıyla örtme. Gücün yetiyorsa soru sorma, cevap ver.
ADAM: Benim olmayacaksın.
KADIN: Hâlâ soru soruyorsun. Bu söylediğin bir tespit değil. Bana soru soruyorsun. Rol çalma, tuzak kurma. Şimdi söyle, eve yalnız mı yürüdün?
ADAM: Evet.

Müdavim xyneidabi : 5/19/2006 06:28:00 ÖS