Çilingir Sofrası

bu şehr-i istanbul'da her saniye başka bi hayal canlanır gözünde. Etrafta herşey hızla evrilirken, otomobiller hep biyerlere yetişir, insanlar hep biyerlere koştururken, boğazda vapurlar pür telaş geçişirken, teknelerde amcalar "çeeek!" diye bağırırken sen durursun. durursun ve izlersin bütün bunları, sanki hepsinin dışındaymışçasına. Zaman onlar için akar da senin için durumuşçasına.. İstanbul'da hızla dönen bir çemberin merkezinde ne yana baksan bilemez bir halde kalakalırsın ve beklersin.. acıyı en güzel istanbul'da yaşarsın. aşkı ve mutluluğu da.. sen ağlarken eşlik eder sana gri gökyüzü.. sen yanarken dalgalanır deniz bütün gadriyle.. sen gülerken eflatun olur boğazın iki yakası.. kavuştuğunda sevdiğine, ıslak bir yel eser denizden dudaklarına. istanbul herşeyi en yoğun haliyle yaşatır insana..

ankara'da ne yapabileceğini her zaman bilebilmenin huzurunu ve sıkıntısını bir arada yaşarsın.. korkmazsın yaşayacaklarından, ama heyecanlanmazsın da.. yine de aşkların en güzeline dair ne varsa gizleyebilirsin ankara'nın ayazına, o da içini ısıtır hiç sakınmadan.. yağmurunda ayrı tat bırakır ağzında, geceyarısı yağan lapa lapa karda ayrı tat..ruhuna özlediğin dinginliği sunar her defasında..

istanbul deniz, ankara çiçek kokar baharda..

ve nereye gidersen git, nerede yaşarsan yaşa, yüreğin ne diyorsa sen şehrinin o yüzünü görürsün.. yüreğin acı zamanı demişse bi kere, coğrafyanın kokusu da tadı da acıya keser...

melike