Çilingir Sofrası

"Sevda hep ucuza gitmiştir. Hem de nasıl sömürülmüştür. Yönetenler sömürmüştür, su başını tutanlar. Doğa sömürmüş, kavga sömürmüş, akıl sömürmüş, cıvıklık, yılışıklık, kahramanlık görünümünde açlıklar, koruma, gözetme güdüsü, tez güven isteği, korku, teslimiyet, akılsızlık, vicdansızlık, kabalık, ezme, ezilme tutkusu, anasını bellemiştir, sevdanın. Şimdi, sığ, papağan hocaların, bu yazının yazarı gibi ebleh adamların kafasında bir takınak olarak dolanır durur.

Güldenlenmiş Hoca'da, yürekten tüten bacada, Hocalanmış Gülden'de, sevda, ıslahını bekler. Kurtuluş kapısı her dem açıktır.

Gidip gidip kapatırlar.

İnsan daha nice cehennemlerde yanmalıdır.

Durum seçiktir."

"

"Sevdalaşalım mı?" dedi Hoca, şaşırdı, şaştı Gülden. "Bilirim, güvenirim, öğrenirim, beni seversen" dedi. "Yalnızca, bilemem, nasıl seveyim seni Hoca? Sevilmeyi bilirim de sevmede toyum." "-Sevmede noksan isen, nasıl bilirsin sevilmeyi? Mızmızım, edilgenim, Gülden'im. Sanma ki ben bir öğretmenim: Öğretirken öğrettiğinden öğrenemeyen Hoca, Güldensizdir iyice. Bana nasıl sevileceğini öğretirken, beni sev."

"